Droge Woudhoning is een polyflorale honing afkomstig uit de droge loofbossen van Madagaskar. De nectarbronnen zijn endemische bomen en struiken uit de westelijke en zuidwestelijke kustbossen van het eiland, waaronder tapia-bomen (*Uapaca bojeri*), tamarinde en baobab-soorten. Dit is een fundamenteel ander product dan de Europese woudhoning die beeffet ook voert — geen honingdauwhoning, maar een tropische nectarhoning uit een van de meest bijzondere bosecosystemen ter wereld.
Madagaskar, niet Europa
Wie gewend is aan Europese woudhoning, verwacht een donkere honingdauwhoning met een harsachtig, intens karakter. Droge Woudhoning is iets anders. De naam verwijst naar het bostype, niet naar honingdauw: de droge loofbossen van de westelijke en zuidwestelijke kuststreek van Madagaskar. Die bossen verliezen hun bladeren in het droge seizoen, ontvangen minder regen dan de regenwouden aan de oostkust en herbergen een flora die vrijwel nergens anders ter wereld voorkomt.
De bijen die deze honing produceren behoren tot de ondersoort *Apis mellifera unicolor* — endemisch voor Madagaskar. Ze verzamelen nectar in een ecosysteem dat nauwelijks overlapt met de Europese bijenteelt. Het resultaat is een honing die zijn eigen referentiekader verdient.
De nectarbronnen
De meest kenmerkende nectarbron is de tapia-boom (*Uapaca bojeri*), een vuurbestendig inheems boom die in de Malgassische hooglandbossen groeit en nergens anders. Naast de tapia spelen tamarinde (*Tamarindus indica*) en baobab-soorten (*Adansonia* spp.) een rol, aangevuld met inheemse planten uit de Asteropeiaceae- en Sarcolaenaceae-familie — botanische families die buiten Madagaskar nauwelijks voorkomen. Die combinatie van nectarbronnen is wat Droge Woudhoning onderscheidt van elke Europese honingsoort.
Smaakprofiel
Het smaakprofiel is complex door de polyflorale oorsprong. Verwacht kan worden: een volle, licht houtachtige smaak met tropisch-bloemige accenten van baobab en tamarinde, en een diepte die aan de donkere amberen kleur beantwoordt. Minder bitter dan Europese honingdauwhoning, met een andere mineraliteit. Specifieke sensorische eigenschappen kunnen per oogst licht variëren door de botanische samenstelling van de droge bossen in dat seizoen.
Wie Droge Woudhoning naast de Europese woudhoning zet die beeffet ook aanbiedt, proeft het verschil direct: de Europese variant is gemaakt van honingdauw van bosluizen op naaldbomen, de Malgassische van bloemnectar uit tropische loofbossen. Dat zijn verschillende producten in naam en karakter.
In de keuken
Droge Woudhoning past bij gerechten waarbij een volle, complexe honing de smaak completert. Bij rijpere kazen, in marinades voor vlees en wild, over volkoren brood of in sterke kruidenthee. Een lepel in een dessert met tropisch fruit — mango, papaja — sluit goed aan bij de botanische herkomst van de honing.
Dit is geen alledaagse honing voor op de boterham. Het is een honing om bewust te proeven.
Bewaren
Donker, afgesloten, op kamertemperatuur. De oogstperiode valt in het Malgassische droge seizoen, ruwweg mei tot oktober. Bewaar de honing uit direct zonlicht en verwarm alleen indien nodig op maximaal 40 °C.
